سر آغاز هر معجزه

سپس خداوند به ایلیاي نبي فرمود: «اکنون به شهر صَرَفه که در نزدیکی شهر صیدون است برو و در آنجا بمان. من به بیوه زنی در آنجا فرمان داده‌ام تا به تو خوراک دهد.» پس او برخاست و به صرفه رفت. هنگامی‌که به دروازهٔ شهر رسید، بیوه زنی را دید که هیزم جمع می‌کرد. او به بیوه‌زن گفت: «خواهش می‌کنم کمی ‌آب به من بدهید.»هنگامی‌که زن برای آوردن آب می‌رفت او را صدا کرد و گفت: «خواهش می‌کنم تکه نانی هم برای من بیاور.» او پاسخ داد: «به خداوند زنده، خدای تو سوگند، که من نانی ندارم. آنچه دارم یک مشت آرد در کاسه و کمی‌ روغن زیتون در کوزه است. من به اینجا آمدم تا کمی هیزم جمع کنم و به خانه ببرم تا برای پسرم و خودم آن را بپزم و این آخرین خوراک ما خواهد بود و ما از گرسنگی خواهیم مُرد.»
ایلیا به او گفت: «نگران نباش. به خانه برو و آنچه را که گفتی انجام بده، امّا ابتدا یک نان کوچک از آنچه داری برای من بپز و برای من بیاور و پس از آن برای خودت و پسرت خوراکی آماده کن. چون خداوند خدای اسرائیل می‌گوید: 'تا زمانی که خداوند باران بفرستد نه کاسهٔ تو از آرد خالی خواهد شد و نه کوزهٔ تو از روغن.'»
بیوه‌زن رفت و آنچه را ایلیا گفته بود، انجام داد و همهٔ آنها برای چندین روز غذای کافی داشتند.
همان‌گونه که خداوند به وسیلهٔ ایلیا وعده داده بود، نه کاسه از آرد خالی شد و نه کوزه از روغن تهی گشت.

كتاب مقدس- اول پادشاهان فصل ١٧: آيات ٨- ١٦

دوستان خوبم توجه كنيد وقتی بیوه زن با ایلیای نبی روبرو شد، فکر کرد که آخرین خوراک را آماده می کند. اما اطاعت و عمل ساده ایمان او، معجزه ای پدید آورد و تا پایان دوران قحطی، آرد و روغن او تمام نشد!
از دید ایمان ضعیف ما، معجزات بسیار دور از دسترس به نظر می رسند. سر آغاز هر معجزه ای، بزرگ یا کوچک، عملی است از روی اطاعت. شاید ما تا وقتی که اولین قدم ایمان را برنداریم، راه حل را نیابیم. به یاد داشته باشید که در جاهایی که هیچ انتظارش را نداریم، خداوند وسایلی برای کمک به ما دارد. او به روش های مختلف نیازهای ما را فراهم می کند که ورای حد و انتظارات محدود ما است. هر چقدر گرفتاری های ما حاد باشد یا هر قدر هم وضع ما مایوس کننده به نظر برسد، باید چشمان خود را به دست های نگاه دارنده خداوند بدوزیم و به او اعتماد کنیم.
بنابراين اطاعت از خداوند و اعتماد به او، معجزه می آفریند. آيا شما منتظر معجزه اي هستيد؟